Login

Gebruikersnaam
Password *
Onthou mij

Stuur Jan Willem of Victor naar Den Haag!

Op 12 september zijn we weer naar de stembus geweest. Keuze genoeg, maar zeg eens eerlijk, weet u welke mensen onze regio gaan vertegenwoordigen en wat ze met onze stad voor hebben? Drie september vond er een verkiezingsdebat met regionale kandidaten plaats in het AZ stadion maar ook daar kon je een samenhangende visie over waar het met Noord Holland Noord naar toe moet niet horen.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld Groot Brittannie en Frankrijk kent Nederland geen districtenstelsel waar per regio om een zetel gestreden wordt. Eigenlijk kiezen we in Nederland zelfs helemaal geen volksvertegenwoordigers. We kiezen door politieke partijen geselecteerde 'specialisten' die op het ticket van een landelijke lijstrekker de kamer in komen. Zo mag Jeroen Recourt van de PvdA dan in Haarlem wonen, hij zit in de eerste plaats in de kamer omdat hij volgens zijn partij een uitstekend jurist is. Hetzelfde geldt voor de Noord Hollandse kandidaten van CDA, D66, SP. Vijf, zes keer per jaar vertonen ze goedbedoeld hun gezicht in de regio tijdens een ledenvergadering of werkbezoek, maar het grootste deel van de tijd werken kamerleden in Den Haag waar ze druk in gesprek zijn met 'deskundigen' en elkaar.

Waarom doen we dat niet anders? Omgerekend is de regio Alkmaar goed voor een dikke Haagse kamerzetel. Wat zou het mooi zijn als vijf, zes kandidaten uit onze regio tegen elkaar in het strijdperk treden in een poging deze zetel te veroveren. Stel je voor, Jan Willem de Boer versus Victor Kloos, lijkt me een pracht van een wedstrijd! Debatten in cafe's, de lokale media. Samen met vrijwilligers van deur tot deur, folders uitdelen, handen drukken, met als belangrijke inzet: wie heeft het beste verhaal voor onze stad en kan dat verhaal het beste vertellen in Den Haag? Natuurlijk hoop ik ook dan dat een kandidaat van mijn eigen partij wint. Maar zo niet, dan weet ik wel wie de komende jaren mijn aanspreekpunt is in Den Haag. En als ons aanspreekpunt niks voor elkaar bokst, dan kiezen we over vier jaar een ander.

In Groot Brittannie en Frankrijk kunnen ministers die niet herkozen worden in hun eigen kiesdistrict per direct opstappen. Ingerukt mars! En terecht. Want ook al ben je nog zo'n excellent jurist, econoom of kundig bestuurder, een politicus moet in de allereerste plaats volksvertegenwoordiger zijn.

Gert-Jan Leerink

 

Kaasbeurs

Onderweg in Frankrijk, de Morvan. We schuiven rond half elf aan in Cafe Parisien te Saulieu. Bestellen koffie, lezen de Volkskrant van gisteren, zojuist bemachtigt bij de boekhandel op de hoek. Schuin voor ons een groepje mannen in wielerkleding. Met het zweed nog op het voorhoofd voeren ze het hoogste woord. Op een houten tafel de eerste biertje van de dag. Een tafeltje verder leest een oudere heer de plaatselijke krant. Na een minuut of tien krijgt 'monsieur courant' gezelschap van 'madame provision' die twee volle boodschappentassen ieder aan een kant van haar stoel parkeert. Al snel gaat gesprek over het weer, een omstreden boek, een gevallen minister. Achterin het volle café flirten twee jongens opzichtig met het meisje van de bediening. Ze zijn vast niet de enige die ze vandaag aan het lijntje houdt. Het hele café geurt naar de warme maaltijd die over een uur wordt geserveerd. Weggaan is geen optie.

Met de boot naar Schiermonnikoog. We schuiven rond vijf uur aan in de gelagkamer van Hotel van der Werff, waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan. Schijn bedriegt, want het hotel is in de loop der jaren twee keer zo groot geworden, maar je moet je best doen om dat te zien. Een paar gasten spelen een potje 'mens erger je niet'. Vijf eilanders bespreken op luide toon de eilanderpolitiek, die, dat weet iedereen, niet in het gemeentehuis aan de overkant maar hier in het praathuis van Jan Fischer wordt gemaakt. Twee meisjes stallen op de grond hun barbies uit. De ober in onberispelijk zwart serveert ons koffie, tachtig cent per kop. Natuurlijk kunnen we blijven eten. 'Aan reserveringen doen we niet, maar ik kom u wel halen als er een plekje vrij is in de zaal. Anders nog iets?'

Terug in Alkmaar schuiven we over het Waagplein en vragen ons af waarom Alkmaar niet zo'n huiskamer heeft? Zo'n plek waar alles en iedereen komt. Waar het verleden over de ruggen mee kijkt als er met luide stem over de toekomst wordt gesproken. Of een kleurplaat wordt gekleurd, naar muziek wordt geluisterd, een straatfeest wordt voorbereid. Aan leuke horeca zaken in Alkmaar geen gebrek, maar als we eerlijk zijn, het is wel erg veel van het zelfde. Door de brouwerij gefinancierde cafés die je ook aan de markt van Groningen, Zwolle, of Den Bosch treft. Opeens missen we de Kaasbeurs, tot in het jaar 2000 prominent aanwezig op het Waagplein. Een kroeg als een dorpsplein waar niets was bedacht, waar niets gladjes verliep, waar werd gedronken, muziek gemaakt, het wekelijkse cryptogram uit de zaterdagkrant werd opgelost. Waar je door de oogharen kijkend je even kon wanen op Schier. Of in café Parisien.

Gert-Jan Leerink

 
Google+

Contact

  • De Telefooncentrale
    Koelmalaan 350 2.4 1812 PS Alkmaar
  • Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  • 072-844 98 48